บ้านหนองขี้เห็น

bb1bb4
…..วันอาทิตย์ที่
24 มิถุนายน 2555 ผมขับรถไปบ้านหนองขี้เห็น อ.โนนศิลา จ.ขอนแก่น เลยอำเภอบ้านไผ่ไปทางอำเภอบรบือ ประมาณ 20 กม. ที่นั่นทิวทัศน์สวยงามและอุดมสมบูรณ์มาก คุณลุงวิรัตน์ ได้กรุณาพาผมเที่ยวชมป่า ไร่มัน สวนแตงโม และเล่าให้ผมฟังว่า ในหมู่บ้านมีเด็กชายแฝดคู่หนึ่ง อายุ 9 ปี “บูม” กับ “บาย” ซึ่งเกิดมามีชีวิตที่แตกต่างจากธรรมชาติอันสวยงามนี้อย่างสิ้นเชิง บิดาของ “บูม” กับ “บาย” เสียชีวิตเมื่อทั้งคู่อายุเพียง 2 เดือนเท่านั้น และอีก 1 เดือนถัดมา ผู้เป็นแม่ก็ทิ้งทั้งคู่ไป และมิได้หวนกลับมาอีกเลยจนกระทั่งบัดนี้ ปู่กับย่าได้เลี้ยงดูทั้งคู่มาจนกระทั่งเมื่อปลายปี 2554 ผู้เป็นย่าได้เสียชีวิตลง เหลือเพียงปู่ผู้เดียวที่คอยเลี้ยงดูประดุจลูกของตัวเอง แต่ไม่ทันไรปู่ของ “บูม” กับ “บาย” ก็ต้องมาเสียชีวิตไปอีกในเดือนเมษายน 2555 ปัจจุบันทั้งคู่อยู่ภายใต้การดูแลของลุงกับป้า
…..เมื่อพบกันครั้งแรก ทั้งคู่ไม่ค่อยพูดคุยกับผมนัก แม้ผมจะพยายามชวนคุย แต่พอตอนบ่าย เราออกไปเที่ยวชมธรรมชาติ ทั้งคู่เริ่มมีปฏิสัมพันธ์กับผม และสนุกสนานมากขึ้นเมื่อไปพบควายคู่หนึ่งใกล้ๆสระน้ำ เจ้าของไม่ได้อยู่แถวนั้น ผมเลยเกิดความคิด(สร้างสรรค์)หนึ่งขึ้นมา
bb3bb2
…..“บูม บาย ดูอะไรโน่น เราเจอแฝดอีกคู่แล้ว” เด็กทั้งคู่มองหน้ากันแล้วหัวเราะ
…..“บูมกับบาย ไปล่อมันด้านหลัง ตาจะอยู่ด้านหน้า”
…..“ตา สิเฮ็ดหยัง?” บูมถามด้วยความสงสัย
…..“ตา สิคีหลังมัน ผู้นึงคอยทายรูปให่ตาเด้อ” ผมตอบเป็นภาษาอีสาน ส่งโทรศัพท์มือถือให้บาย
…..“มัน บ่ให่คีดอก ตา” บายเริ่มมีสีหน้าวิตก เพราะเห็นท่าทางเอาจริงเอาจังของผม
…..“บูม ไป่เอิ้นลุงทองสุขมาซอยอีกแรง ไป๋” ผมหันไปบอกบูมให้ไปตามลุงทองสุข ซึ่งเป็นผู้เลี้ยงดูเด็กทั้งคู่
…..“ตาอยากได้ภาพนี่หลาย สิได้เอาไป่ลง เฟตบุคส์ คือสิมีผู้มากดไลค์หลายเติบ”
…..ผมเล่าวัตถุประสงค์ให้ฟัง ทั้งคู่หันไปมองหน้ากัน คงไม่เข้าใจที่ผมพูดหรอก บูมวิ่งไปเรียกลุงทองสุข ซึ่งอยู่ห่างจากเราไปประมาณ 100 เมตร เมื่อลุงทองสุขมาถึง ผมเห็นสีหน้าแกมีแวววิตกกังวล บูมคงเล่าเรื่องให้แกฟังแล้ว แต่ผมก็ยืนยันกับแกว่า อยากจะขึ้นขี่หลังควายจริงๆ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิต และขอให้แกช่วยถ่ายรูปให้ด้วย แต่ไม่ได้บอกว่าจะเอาไปลงเฟสบุคส์
…..เราพยายามกันอยู่พักใหญ่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความสนุกสนาน แต่สักพักก็ต้องหยุด เพราะเชือกที่ล่ามไว้ ไปพันขาของมัน เกรงว่าจะทำให้มันโมโห แต่ก็ถ่ายรูปมาได้ 2-3 รูป บูมและบายสนใจกล้องถ่ายรูปมาก ผมเลยสอนวิธีถ่ายภาพให้ ทั้งคู่ดูสนุกสนานแสดงความอยากรู้อยากเห็นและมีปฏิสัมพันธ์กับผมมากขึ้นกว่าตอนที่พบกันใหม่ๆ
…..เด็กๆทุคนมีพลังความคิดสร้างสรรค์” เป็นคำกล่าวที่ไม่เกินจริง สำหรับเด็กวัย 3-10 ขวบแล้ว ผู้ใหญ่จะมีบทบาทมากในการผลักดันพลังนี้ให้เป็นรูปธรรม ถ้าเด็กมีพ่อแม่ที่เข้าใจในพลังความคิดสร้างสรรค์นี้ และเข้าใจบทบาทของตัวเองดี ก็ถือว่าเด็กคนนั้นโชคดี แต่ถ้าไม่มี ก็ต้องต่อสู้ไปตามยถากรรม อย่างเช่น คู่แฝด “บูม” กับ “บาย” ผมจะกลับมาเยี่ยมคู่แฝดนี้ อีกแน่นอน..
bb5bb6
.. …วันเสาร์ที่ 14 กรกฎาคม 2555 ผมได้กลับไปเยี่ยมคู่แฝด “บูม” กับ “บาย” อีกครั้งหนึ่ง หลังจากพลาดงานสำคัญในวันที่ 2 กรกฏาคม ซึ่งเป็นวันเกิดของทั้งคู่ ซึ่งผมเคยบอกทั้งคู่ไว้ว่าจะมาหาในวันนั้น แต่ติดภารกิจ วันนี้ทราบจากป้าของทั้งคู่ว่า ทั้งคู่ใจจดใจจ่อรอวันนั้น เปิดปฎิทินนับถอยหลังทุกวัน หลังจากกินข้าวเที่ยง ลุงทองสุข บูมและบายพาผมไปเที่ยวไร่ ผมพยายามมองหาควายคู่นั้น หวังว่าจะได้ขึ้นขี่หลังถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก แต่ก็ไม่พบ มาเที่ยวนี้ทั้งคู่ซุกซน ร่าเริงมาก ผมรู้สึกประทับใจที่ได้เห็นเช่นนั้น เพราะอย่างน้อยก็แสดงว่า ทั้งคู่มีความพร้อมที่จะเผชิญเหตุการณ์ในภายหน้า ไม่ว่าจะรูปแบบใด…

Advertisements

One thought on “บ้านหนองขี้เห็น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s